Parkes

18-6: Deze plek was fantastisch. Gisteren kangoeroes op de route hiernaartoe en vanmorgen allerlei prachtig vogelgezang! Toon stapt als eerste uit bed, kleed zich aan en gaat met de zaklamp op onderzoek uit. De zaklamp is nodig om in allerlei gaten te kijken om te zien of er misschien schorpioenen of spinnen wonen.

Na het ontbijt gaan we naar het zwembad. Het is een 25-meter-bad waarvan we alleen de middelste drie banen kunnen gebruiken. De buitenste banen zijn voor zwemlessen. Het is een beetje saai, maar treft wel doel. De kinderen springen af en toe van het startblok met een plons in het water. Ook Huub met zijn zwembandjes om.

Na het zwemmen gaan we naar de Farmers Market. Hierover werden we gisteren getipt. Allerlei kraampjes waar vlees, kreeften, fruit, e.d. te koop waren. Wij hebben ons direct tegoed gedaan aan poffertjes, pannenkoeken en hotdogs! Ja, zwemmen maakt hongerig. Daarna nog een uitje waar elke (mannelijke) wereldreiziger van droomt: een bezoek aan een Australische bouwmarkt om een kijkje te nemen! En dat nog wel vlak voor vaderdag!

Doel vandaag: Parkes. Onderweg komen we nog een keer een politiewagen tegen. Op zich niet zo erg, maar op dat moment staan de kinderen achter onze voorstoelen en we zien in de spiegels dat de auto draait en zwaailampen aandoet. Gelukkig was het voor ons loos alarm. Ze pikken iemand anders eruit. Pheieieueuweuw!

Dan zien we een bordje met Radio Telescoop. We besluiten een kijkje te gaan nemen. Buiten staan twee enorme telescoopschotels waarmee je over een afstand van ca. 100 meter met elkaar kunt fluisteren. Het is wonderlijk dat het kan. Binnen is allerlei informatie te krijgen over de enorme Telescoop die hier staat. Wij houden het bij een kort bezoek.

In Parkes doen we boodschappen, gaan internetten/spelen bij de Mc en dan naar de wildkampeerplek/truckstop die we op de heenweg gespot hebben. Koken en onder de wol.

Dubbo

17-6: Vannacht was het toch echt een stuk kouder. We zijn dan ook moeilijk uit bed te krijgen. Als dat uiteindelijk toch gelukt is en we het ontbijt achter de kiezen hebben gaat het weer richting de Mc. Koffie drinken, opwarmen, spelen, internetten en opladen maar weer. We missen eigenlijk alleen nog een douche bij de Mc, anders zouden we altijd wel kunnen wildkamperen.

Vandaag willen we weer gaan rijden. Ons doel is het stadje Dubbo, zo’n 220 kilometer rijden. Daar aangekomen gaan we naar de touris-information. We vragen naar een wildkampeerplek. Die blijkt er te zijn, een klein stukje buiten de stad. Ook informeren we of er in Dubbo een zwembad is, zodat we mooi kunnen zwemmen en douchen. Waar voor je geld zeg maar. We geven het liever daar aan uit dan aan een dure camping met allerlei voorzieningen die we tóch niet nodig hebben. Bij het zwembad zelf informeren we even naar de prijs en de openingstijden. We besluiten morgenvroeg te gaan.

Nadat we boodschappen hebben gedaan gaan we richting kampeerplek. Onderweg zien we nog weer een groep kangoeroes. Als we bij de wildkampeerplek aankomen blijkt het er enorm druk te zijn, in tegenstelling tot onze verwachting. Er staan wel 15 campers en caravans! Het maakt ons niets uit. Ook wel een keer leuk. Edwin spreekt nog een Australische man die met zijn gezin (vrouw en twee kinderen) twee jaar door Australië trekt. Je ziet: het kán altijd langer! Toon gaat direct naar buiten, de bush in, om kangoeroes te spotten en maakt contact met de zoon van deze man. Een jongen van 9 jaar die dus ook lekker op reis is. Leuk leuk!

Bathurst-2

16-6: We hebben allemaal lekker geslapen. De kou viel vannacht mee. Na het ontbijt vertrekken we richting McDonalds om een koffie te scoren, te internetten, te spelen, schoolwerk te doen en alle apparatuur op te laden. We ontmoeten nog een Australiër die als kind (8 jaar) ook met zijn ouders een wereldreis had gemaakt. Hij vond het helemaal geweldig en wist er nog veel van. Het had hem een brede interesse opgeleverd.

Rond de middag vertrekken we lopend vanaf de Mc naar het Mineral & Fossil Museum, een aanrader volgens de reisgids. Het museum is gehuisvest in een voormalige school en wordt gerund door vrijwilligers. Voor zover wij begrepen is de collectie mineralen en fossielen aan de stad geschonken door een inwoner die deze verzameling had aangelegd.

We lopen langs de verschillende mineralen en staan verstelt van alle kleuren en vormen. Ongelooflijk dat de natuur zoveel moois herbergt. Ook de fossielen zijn interessant om te zien. Verder staat er een compleet skelet van een Tyrannosaurus Rex. Machtig (en uniek)! En er zijn fossielen van dinosauruseieren. Als we alles hebben gezien wordt ons gevraagd een enquêteformulier in te vullen. Edwin neemt dit loyaal op zich. Echter de vraag naar zijn leeftijd deed hem even schrikken. Sinds 13 juni valt hij in de categorie: 40-64 jaar! Gloek! Omdat het nog even wennen is aan dit nieuwe getal heeft Edwin maar een categorie gejokt… 

T-Rex (rechts!!)

Dan gaan we weer terug richting de camper. Onderweg komen we langs een muziekwinkel en scoren we een CD met ‘American evergreens’. Verderop komen we langs een snoepwinkel waar de kinderen hun slag slaan. Daar horen we van de eigenaresse dat er in Bathurst een serieus racecircuit (Circuit Mount Panorama) is dat de moeite van het bekijken waard is, gaan we gelijk doen. We kunnen dus met de camper het circuit over “scheuren”. Je bent toch geneigd om wat harder te rijden, maar Edwin houdt zich in. Heel leuk om even te zien, maar met een camper natuurlijk nét niet helemaal cool en zeker geen snelle rondetijd.

Na het circuit gaan we nog langs een speeltuin voor de kinderen. Daar kunnen ze nog even uitrazen. Dan gaan we weer naar onze vertrouwde wildkampeerplek.

Bathurst

15-6: Na een redelijk koude nacht vertrekken we rond 10 uur van de camping richting de Blue Mountains, een prachtig natuurgebied met mooie vergezichten over de bergen, volgens de reisgids. Het weer werkt echter niet zo mee. Het regent. En als we dichterbij komen is het helemaal mistig! Geen mooie uitzichten voor ons dus. We besluiten rond 12.00 uur bij de eerste de beste McDonalds te gaan internetten. Het is redelijk fris dus we nemen allemaal een heerlijke warme chocolademelk. Dan gaan de kinderen in de playground en wij buigen ons over internet. We zijn wat achter met het plaatsen van stukjes. Hier is de internet goed en is er geen limiet van 50 Mb, dat is toch wel erg prettig. Na een paar uur breken we op en gaan weer rijden. We hebben niet echt een doel. Als Laura wat in de reisgids bladert besluiten we naar Bathurst te gaan. Onderweg zien we een aantal keren kangoeroes, zowel dood als levend. Ook een aangereden wombat.


In eerste instantie willen we weer naar een camping gaan, maar die blijkt redelijk duur. We gaan wildkamperen. Bij de plaatselijke tourist information vragen we of dat hier ergens kan. Het blijkt dat Bathurst een ‘RV-friendly’dorp is. Dat komt goed uit! Op de kaart geeft de dame ons aan waar deze gratis overnachtingsmogelijkheid zich bevindt. We doen nog wat inkopen en installeren ons dan op deze RV vriendelijke plek. Scheelt toch mooi $ 62 voor een nacht. Misschien is het wel wat koud vannacht, maar dan moeten we maar dicht tegen elkaar aankruipen.

Bye bye Sydney, hello camper!

14-6: Nog eenmaal maken we gebruik van het stevige ontbijt in het hotel. Dan worden we om 10.30 uur door de shuttle-bus opgehaald om naar het vliegveld gebracht te worden. Vandaar willen we dan de shuttle nemen naar de camperverhuurder. Dat blijkt even anders te lopen, de camperverhuurder heeft geen shuttle. We moeten of met de trein of met het openbaar vervoer. De taxi is het goedkoopst en de prijs valt ons alles mee. Al snel staan we dan ook tussen de campers.

Eerst moet het huurcontract in orde worden gemaakt en dan gaan we de camper inspecteren. Hier en daar moet nog wat vastgezet worden met een spijker of een schroef, we vragen of ze willen controleren of de gasbussen wel echt helemaal vol zitten en we controleren dit keer ook de voorruit op sterretjes. Je moet die verhuurder wel even scherp houden. Het liefst sturen ze je weer de weg op met een camper, zoals die ingeleverd is. Gelukkig voor ons, en pech voor hun, hebben we al een redelijke ervaring op dat gebied.

Als alles voor elkaar en naar onze zin is kunnen we de rugzakken leegpakken. De camper is bijna helemaal hetzelfde als in Nieuw Zeeland, dus alles ligt zo weer op de vertrouwde plek. Dan kunnen we gaan. Doel: de Blue Mountains (ten westen van Sydney). Van de verhuurder hebben we een hele duidelijke routebeschrijving ‘de stad uit’ gekregen en dat is prettig. Het links rijden zijn we (lees: Edwin) nu wel gewend.

In Glenbrook maken we een stop om boodschappen te doen en houden we een koffie-stop. Veel verder moeten we vandaag ook niet rijden, want dan missen we de Blue Mountains. We willen graag wildkamperen, maar dat lukt niet. Het wordt een camping. Lekker weer zelf koken. Huub mag deze keer helpen met het snijwerk.

Croc attack!!

40, veertig, cuarenta, fourty! FEEST

13-6: Vandaag een bijzondere dag voor ons op reis. Papa Edwin is vandaag jarig en wordt 40 jaar! Hij wordt door Laura en de kinderen verwend met een mooi T-shirt van Ruta Cuarenta, tekeningen en gedichtjes. Het T-shirt zat al maanden onderin de rugzak. Het viel niet mee om dat geheim te houden, maar dat is toch redelijk gelukt.



We gaan vandaag naar het Sydney Aquarium. Het is er ontzettend druk, waarschijnlijk omdat het vandaag voor veel mensen een vrije dag is. Het aquarium is heel mooi met veel verschillende soorten zeedieren: haaien, roggen, zeepaardjes, inktvissen, kwallen en natuurlijk: een vogelbekdier. Er zijn aquaria, maar ook tunnels. Zo lijkt het net of je tussen de vissen door loopt. Het is leuk om vissen te zien die we ook zelf bij het snorkelen op Tahiti hebben gezien. Ook de black tip haai en de Sting ray zijn in het aquarium te zien.

Als we alles hebben gezien is het tijd om ergens taart te gaan eten. Het is overal erg druk, maar uiteindelijk kunnen we in het QVB taart eten. Heerlijk! Dan gaan we nog even naar de Apple Store. Kunnen we gebruik maken van een goede internetverbinding en even langs de nieuwssites surfen of op speeleiland spelen. Als we lang genoeg vijf computers bezet hebben gehouden gaan we weer naar de buurt van ons hotel.

Onderweg komen we langs een bioscoop waar het enorm druk is. Vandaag is de première van Kungfu Panda 2. De rode loper ligt uit, de paparazzi en verschillende tv-stations zijn aanwezig met camera ploegen. Het wachten wordt wat opgeleukt door een Chinese draak en Chinese muziek en iemand verkleed als Kungfu Panda. De “sterren” zijn voor ons onbekend, maar dat maakt niets uit. Allemaal scoren we een gratis cap van deze film en als de grootste drukte weer voorbij is gaan we weer verder.


Jack Black



Lucy Lui



We hebben nog iets leuks op het programma staan vandaag: Sushi eten! Het sushi restaurant hadden we al eerder gezien en aangezien we nog nooit sushi gegeten hadden leek Edwin’s verjaardag een leuke gelegenheid om dat eens uit te proberen. Het leuke van dit restaurant is dat er een kleine lopende band rond gaat met allerlei verschillende gerechtjes erop. Elk gerecht heeft een eigen kleur schoteltje. Je kunt zoveel eten als je wilt. Aan het eind worden het aantal schoteltjes van elke kleur geteld zodat men weet wat je moet betalen.

Het ging ons vooral om het uitproberen van sushi. We dachten eerlijk gezegd heel oneerbiedig dat het “een koude klets” zou zijn. Maar nu weten we beter. Het is echt heerlijk en het vult nog ook! Zelfs de kinderen zijn enthousiast (Bente en Huub vooral over de loempiaatjes, oké). Na het eten gaan we naar ons hotel om alles weer op orde te brengen voor morgen, als we de huurcamper gaan ophalen.

12-6: De kinderen zijn nog “geprogrammeerd” op de Nieuw-Zeelandse tijd. Om 6.00 uur staan ze al bij ons aan de kamerdeur met de mededeling dat ze al heel lang wakker zijn… We sturen ze toch maar even weer naar hun kamer. Kom rond 7.30 uur maar weer terug.

Rond 11.00 uur gaan we de stad in. We gaan richting China Town om daar een kapper te bezoeken die we al eerder hebben gespot. Eigenlijk is het een herenzaak, maar ze willen Bente ook wel even onder handen nemen. Dat is prettig en voordelig. Laura slaat nog maar weer een keer over. Dat komt later wel.

We slenteren door een markthal met allemaal Chinese prullaria. De kinderen hebben gisteren zakgeld gekregen voor Australië en dat geld moet uitgegeven. Gisteren hebben ze alle drie een knuffel gescoord. Bente en Huub een koala, Toon een kangoeroe. Op zich niet zo erg, maar samen met de knuffels die ze al hebben zijn dat er al zes. Ook dat is niet zo erg, maar bij gebrek aan speelgoed hebben ze de knuffels allemaal een “eigen stem” gegeven… En er wordt wat afgepraat door die beesten. Ook hebben ze ze wat brutaal gemaakt waardoor ze soms vreselijk hard moeten lachen. Wij worden er echter soms gillend gek van…

Dagobert Huub scoort een spaarpot (zou het er echt van komen?). Dan verlaten we deze drukke Chinese buurt en gaan we richting Darling Harbour. We hebben gezien dat er een (gratis) marine museum is. Gezien het weer is dat niet zo gek voor vandaag. Het miezert af en toe.

We vallen weer met de neus in de boter. Het is open dag vandaag. We kijken wat rond, de kinderen krijgen een tas met prullaria en we gaan op een marineschip. Dan horen we een helikopter. Deze komt de haven binnenvliegen en hangt stil vlak bij een ander schip. Een paar mariniers worden gedropt. Later worden deze weer met de heli opgepikt. Een heel indrukwekkend gezicht zo midden in alle drukte van de stad.
Als we genoeg gezien hebben gaan we weer richting ons hotel. Onderweg snuiven we nog wat op van het jazz festival wat er in de haven is, samen met de verschillende etensluchten doet het ons nog een beetje denken aan het Raaltese Ribs & Blues, maar dan met jazz…

Bij ons inmiddels favoriete Irish Pub eten we onze avondmaaltijd en gaan dan weer richting hotel om te relaxen.