Sprookjesland!

Nu het vertrek met rasse schreden dichterbij komt, lijkt het net of de kinderen zich meer bezighouden met de reis. Zo vroeg Huub laatst of we onderweg ook reuzen konden zien. Het leek hem wel wat om naar sprookjesland te gaan en Bente voelde meer voor dromeland.

Toon vertelde gisterochtend trots dat hij had geoefend voor de wereldreis. Op mijn vraag wát hij dan had geoefend antwoorde hij: "zittend slapen!" Blijkt dat hij de hele nacht in bed heeft gezeten door iets onder zijn matras te leggen! Dit omdat wij gezegd hebben dat we soms ook in het vliegtuig moeten slapen. De kinderen zijn dus echt op hun eigen manier met de reis bezig :-)

100

Het zeilmeisje Laura Dekker is vertrokken. Nu wij nog!!!!! Vanaf vandaag is het nog precies 100 dagen tot de 15e november.

Ons 'to do'-lijstje wordt korter en korter maar ook steeds komen er nog weer 'klusjes' bij. Maar op zich hebben we redelijk helder wat we allemaal nog moeten regelen. Nu de meeste papieren in orde zijn, heeft het verschepen van onze bus prioriteit om geregeld te worden. Dat is voor ons ook allemaal nieuwe kost!!! De contacten met Maersk/Damco in Rotterdam zijn weer wat aangehaald en ook hebben we contact gezocht met een bureau dat auto-verzekeringen verzorgd voor o.a. Zuid-Amerika want die landen staan niet op de 'groene kaart'.

Verhuisd!

Nou, we zijn verhuisd! Het was nog een hele klus, ondanks het feit dat we vooraf veel hadden weggegooid, verkocht en weggegeven. Inmiddels wonen we twee weken hier en met dat mooie weer geeft het een echt vakantiegevoel.

Nu de drukte van de verhuizing achter de rug is, "moeten" we ons nu echt gaan richten op de wereldreis. Over ca. 4,5 maand vertrekken we al!

Er is nog genoeg te regelen, zeker nu we ook nog achter een andere auto (bus) aanmoeten. Deze is helaas na een kettingbotsing "overleden", samen met een geleende aanhanger... De bestuurder (Edwin) kwam er zonder kleerscheuren af en dat is het belangrijkste!

dikke week

Nog een dikke week en dan moeten we de sleutels van ons vertrouwde plekkie in het centrum van Raalte inleveren en gaan we definitief over naar ons nieuwe plekje, net buiten Raalte. We zijn een paar weken lang bezig geweest met timmeren, stucen, sauzen, schilderen, struikentrekken, spitten, zaaien etc. Onze nieuwe plek begint al helemaal vertrouwd te raken. Als we er eenmaal zitten gaan we ons weer meer op de reis focussen. Met name het verschepen van onze bus vraagt nu wat meer aandacht en voorbereiding. De documenten zijn op zich redelijk op orde, alleen nog 2 nieuwe rijbewijzen en visa voor de VS.

Binnenkort is het ook duidelijk welke juffen en/of meesters de kinderen na de zomervakantie krijgen. Dan kunnen we met hen ook duidelijke afspraken maken over wat we gedurende onze afwezigheid moeten doen.

kogel

Een poosje geleden hebben we de kogel door de kerk gejaagd en onze 'round-the-world-tickets' geboekt bij World Ticket Center in Amsterdam. De vertrekdatum staat dus nu vast. We vertrekken op 15 NOVEMBER 2010. We vliegen van Amsterdam naar New York, zo'n 10 dagen later vertrekken we weer vanuit Washington en vliegen we naar Denver. Vandaar gaan we overland naar Los Angeles. Tussen Kerst en Oud/Nieuw vliegen we naar Santiago de Chile. De rest staat nog niet vast omdat dat nog te ver in de toekomst ligt. Nu de vertrekdatum vastligt, kunnen daar de rest omheen plannen, dat is ook wel nodig want november lijkt nog ver weg, maar het is zo zover.

Een nieuwe stek

We hebben er even op moeten wachten, maar eindelijk is het zover, aanstaande donderdag krijgen we de sleutel van ons nieuwe stekkie.

We gaan het voorjaar in, dus een mooie tijd om over te huizen en op de nieuwe plek aan de slag te gaan.

Het is ook een zorg minder dat we nu weten hoe we er qua huis vóór staan als we straks op reis gaan. We hebben dus nog even de tijd om op de nieuwe plek wat te klussen en om het huis ons 'eigen' te maken. Het is wel wat hectisch omdat de voorbereidingen voor de reis ook steeds concreter worden, maar het zijn leuke dingen om mee bezig te zijn. Ongeveer half juni moeten we onze huidige woning opleveren aan onze kopers.

Vervoer

Zuid-Amerika zal het grootste deel van onze reis opslokken. We denken daar ongeveer 5 van de 9 maanden te zijn. Gelet op onze eerdere ervaringen is dit werelddeel uitermate geschikte om met eigen vervoer te bereizen. Hoewel er een goed openbaar-vervoer-net van lange-afstandbussen is, is het met kinderen toch beter om eigen vervoer te hebben. Ook zijn de mooie plekker dan beter bereikbaar.

Dan is het de vraag wat te doen: auto huren, auto kopen of eigen auto verschepen. Tot nu toe is deze laatste optie voor ons het meest interessant. De vrijheid is enorm, geen gezeur om met een huurauto de grens over te gaan, de wegen zijn goed, er is voldoende ruimte in onze Nissan en bij het verschepen kan er van alles in de auto worden gepakt, zoals kampeer- en schoolspullen. Naast de praktische voordelen is het financieel ook de moeite waard, zeker als het voor langere tijd is. Door kampeerspullen etc. mee te nemen kunnen ook de kosten voor onderdak worden beperkt.

We hebben de laatste maanden contact gezocht met meerdere vervoerders en rederijen. Tot nu toe is Maersk/Damco uit Rotterdam de beste partij voor ons. De bus kan in een 20"-container en dan met de boot van Rotterdam naar Valparaiso in Chili (en later ook weer terug). De boot is ongeveer 4 tot 5 weken onderweg. In die tijd bezoeken wij de V.S. Dit is tot nu toe onze grote lijn, we moeten het de komende tijd nog verder uitwerken en op het andere laten aansluiten. We houden jullie op de hoogte.....

Hier moet ie in.........                            ....en hier moet ie op:

Paspoorten

       






Er is in de aanloop naar november nog heel veel te regelen, maar de paspoorten hebben we in ieder geval al binnen. Zo'n klusje wat we niet tot het laatste willen laten liggen. Alle vijf een eigen paspoort!!! In een aantal landen moeten ook kinderen een eigen paspoort hebben, ze mogen niet bijgeschreven staan in de paspoorten van de ouders. Dit klusje kunnen we dus weer afvinken van onze lijst.

Het mooie was dat Toon en Bente hun eigen paspoorten moesten ondertekenen, want het motto is: "wie z'n eigen naam kan schrijven, moet ook z'n paspoort tekenen".